Lezingen en Key-notes

Praten leren we vanzelf. Maar leren we ook communiceren?

Al van jongs af aan leren we praten. We luisteren, kijken, kopiëren en pikken onderweg allerlei manieren op om met anderen in interactie te gaan. Zonder daar veel bij stil te staan.

En toch blijkt communicatie lang niet altijd zo vanzelfsprekend.

We worden verkeerd begrepen. Een opmerking van iemand anders raakt ons meer dan we zouden willen. We vinden niet de juiste woorden om te zeggen wat we denken of voelen. We zwijgen terwijl we eigenlijk iets zouden willen benoemen. Of we zeggen net méér dan achteraf verstandig leek.

Hoe we communiceren wordt immers door veel meer bepaald dan door de woorden die we kennen.

Onze opvoeding, eerdere ervaringen en overtuigingen spelen daarin een belangrijke rol. De ene persoon heeft geleerd om conflicten zoveel mogelijk te vermijden, terwijl iemand anders vindt dat je gewoon moet zeggen waar het op staat. Wat voor de ene respectvol voelt, kan voor de andere net onduidelijk of confronterend zijn.

En dan is er nog stress. Want hoe goed we ook weten hoe we zouden wíllen communiceren, wanneer de spanning oploopt, lukt dat plots een stuk minder goed. We reageren sneller, luisteren minder, schieten in de verdediging of trekken ons terug. Net op de momenten waarop communicatie het meest nodig is, wordt ze dus vaak het moeilijkst.

Wat gebeurt er met onze communicatie wanneer het spannend wordt?

Tijdens deze interactieve lezing of keynote van ongeveer 1,5 uur kijken we naar wat er onder de oppervlakte gebeurt wanneer mensen met elkaar communiceren.

We staan stil bij de invloed van onze opvoeding, ervaringen en overtuigingen op hoe we in interactie gaan met anderen. Welke patronen hebben we onderweg ontwikkeld? Wat doen we wanneer iets schuurt? En waarom reageren verschillende mensen zo anders op eenzelfde situatie?

Daarnaast kijken we naar de werking van ons zenuwstelsel en de impact van stress. Want wanneer de spanning hoog oploopt of iets ons sterk triggert, neemt ons automatische stresssysteem het gemakkelijk over. We vechten, vluchten, bevriezen of proberen de verbinding te bewaren door te pleasen.

Op zo’n moment helpt het niet altijd om koste wat het kost verder te praten. Soms is eerst vertragen, ruimte maken of opnieuw tot rust komen een veel betere stap.

Tot slot maken we kennis met de vier bouwstenen van Verbindende Communicatie: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek of strategie. Daarbij staan we vooral stil bij gevoelens en behoeften. Ze helpen ons beter begrijpen wat er in onszelf en de ander gebeurt en geven ons handvatten om bewuster te kiezen hoe we verder willen.

Een interactieve lezing

Deze lezing is geen eenrichtingsverhaal. Ik betrek de deelnemers actief bij wat er wordt verteld, met vragen, herkenbare situaties en korte reflectie-oefeningen. Zo ontstaat er interactie met het publiek en wordt de inhoud meteen gekoppeld aan herkenbare ervaringen uit de praktijk.

De inhoud kan bovendien in samenspraak met de organisatie verder op maat worden uitgewerkt, afhankelijk van de context, de doelgroep en de vragen die leven.

Het maximum aantal deelnemers is bespreekbaar.